Bugün Mersin’in milletvekillerini konuşacağız. Ama övmek için değil. Yermek için de değil. Şunu anlamak için: Gerçekten halkın sesi oldular mı?
Mesela, kimi Mersin Milletvekili Bir okul müdürünün usulsüzlük iddiası sonrası sürgün edildiğini mecliste gündeme taşıdı. Kimi Milletvekili Sendikalı oldukları için işten çıkarıldıkları iddia edilen liman işçilerini meclis kürsüsüne taşıdı. Ama mesele şu. Bir sorunu dile getirmek, O sorunu çözmeye yetiyor mu? Çünkü Mersin’de insanlar artık şunu sorguluyor: ‘Kim gerçekten yanımızdaydı?’
Hemen Hatırlayalım. Tarsus sanlıca’da yapılması planlanan çimento fabrikası tartışmasını. Orada siyasi partiler aynı fotoğrafın içine girdi. MHP’lisi, CHP’lisi, İYİ Partilisi. Vatandaşla birlikte omuz omuza durdu. Ama Davultepe’de başka bir tablo vardı. Narenciye ağaçları kesilmek istenirken vatandaş sabahın erken saatlerinde ekiplerle karşı karşıya geldi. Kimi milletvekili köylülerin telefonu üzerinden görüntülü bağlandı. Kimileri ise olay yerine daha sonra gitti.
Çünkü artık siyaset sadece kürsü konuşmalarıyla ölçülmüyor. Vatandaş şunu görmek istiyor: Kim gerçekten risk aldı? Kim sadece görünür oldu? Öyle dönemler oldu ki… Milletvekilleri birbirilerinin karnelerini yani ‘saha performansını’ bile eleştirdi. Kim daha çok halkın yanında. Kim sadece açıklama yapıyor. Kim gerçekten mücadele ediyor. Hatta bazı vekiller, Başka partilerin belediye başkanlarını bile meclis kürsüsünden hedef aldı. Ama bütün bu tartışmaların ortasında unutulan biri vardı: Vatandaş. Çünkü insanlar artık kavga değil. Sonuç görmek istiyor. Ve belki de bugün sorulması gereken en net soru şu: Mersin’in sorunları, Gerçekten çözüm için mi meclise taşınıyor? Yoksa sadece siyasi gündem için mi?